مادر: تقدیم به تمام مادران دنیا حتی مادرانی که اسیر خاکند ...

باید بنویسم سلام

باشد سلام  نمی دانم خوب هستی یا نه  اگر هم بپرسم نمی دانم  جواب صادقانه میدهی یا نه

زیاد مهم نیست  و دعا می کنم خوب باشی

 دلم هوای ساز عاشقانه دارد .سازم اما کوک نیست .ساز تو کوک است ؟

وقتی از ساز عاشقانه می گویم  صدای تو جاریست  اما نمی دانی

وقتی از امید به آینده می گویم  وجود تو منظور است باز هم نمی دانی

حتی نمی دانم از چه باید بنویسم  وقتی تو نمی دانی با من از چه بگویی

حتی نمی دانم باید چگونه یادت کنم  وقتی تو یادم نمی کنی

وقتی هنوز معشوق نهفته در ترانه های مرا نیافته ای

چگونه برایت از غزل های عاشقانه بگویم ...

بهر یک گل منت صد خار می باید کشید

من به مرگم راضی ام اما نمی اید اجل

بخت بد بین از اجل هم ناز می باید کشید

من كه ميدانم شبي عمرم به پايان مي رسد نوبت خاموشي من سهل و آسان مي رسد

من كه ميدانم كه تا سرگرم بزم و مستي ام مرگ ويرانگر چه بي رحم و شتابان مي رسد

پس چرا عاشق نباشم

اولين كسي كه عاشقش ميشي دلت را مي شكنه و ميره... ديگه فكر ميكني حساب كار امده دستت دومين كسي كه عاشقش ميشي مي خواي از تجربه هاي قبلي استفاده كني كه ديگه اشتباه نكني اما باز اونم دلت رو ميشكنه ميره... ديگه عشق برت مفهومي نداره... ديگه يه ادمي مي شي كه تا بحال نبودي اگه يه ادم خوبم بياد كه باهات دوست بشه تلافي مي كني انتقام ميگيري اون ميره پي كارش ميره سراغ يكي ديگه اينجوريه كه دل تمام جهنمي ها مي شكنه

 به نام انکه هجرت می نوازد

لحظه هایم را فقط با تو سر می کنم

خستگی های دلم را ثبت دفتر میکنم

در خزان دوریت ای نو گل زیبا ی عشق

من شقایق های دل را بی تو پرپرمیکنم

اولین بار که دیدم رخ رعنای تو را

عهدبستم که ببوسم لب زیبای تو را

مرا با چشمکی کردی اشاره

دلم از ان اشارهد  گشته پاره

تا تو نگاهی میکنی کار من اه کردن است

ای من فدایت این طرز نگاه کردن است

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

يه دختر كوري توي اين دنياي نامرد زندگي ميكرد . اين دختره يه دوست پسر داشت

كه عاشق اون بود. دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم هميشه با تو

 ميموندم يه روز يكي پيدا شد كه چشماشو به اون دختره بده ... وقتي كه دختره

 بينا شد ديد  دوست پسرش كوره .... و بهش گفت من ديگه تو رو نميخوام و برو ....

پسره رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :

مراقب چشماي من باش ....

ياد آن بوسه كه هنگام وداع بر لبم شعله حسرت افروخت ياد آن خنده بيرنگ و خموش كه سراپاي وجودم را سوخت رفتي و در دل من ماند بجاي عشقي آلوده به نوميدي و درد نگهي گمشده در پرده اشك حسرتي يخ زده در خنده سرد

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذيرفتي! چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !چه ابلهانه! با تو خوش بودم !چه كودكانه ! همه چيزم شدي ! چه زود ! به خاطره يك كلمه مرا ترك كردي ! چه ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم ! چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظي به من آمد! چه بيرحمانه! من سوختم !............ولي هنوز هم دوستت دارم!